Jak wygląda warsztat LSP?
Współczesny biznes wymaga narzędzi, które pozwalają na szybkie i głębokie zrozumienie skomplikowanychstrategii, pomysłów i rozwiązań. Metoda Lego Serious Play (LSP) to proces facylitacji, który wykorzystuje klocki LEGO jako nośnik metafor, pozwalając zespołom budować trójwymiarowe modele swoich myśli, strategii i procesów. W poniższym artykule przeprowadzimy Cię przez wszystkie etapy przykładowego warsztatu – od pierwszego zetknięcia się z klockami, przez budowanie indywidualnych modeli, aż po wypracowanie wspólnego rozwiązania.
Spis Treści
Spis treści
1. Wprowadzenie do metody – Historia i cel warsztatu.
2. Zasady gry (Housekeeping) – Kluczowe reguły współpracy.
3. Skill Building – Rozgrzewka i nauka "myślenia dłońmi".
4. Model Indywidualny – Twoja perspektywa na stole.
5. Model Wspólny – Budowanie jedności i konsensusu.
6. Usprawnienia i Scenariusze – Testowanie rozwiązań w praktyce.
7. Podsumowanie – Co zostaje w zespole po warsztacie.
Skąd te klocki w sali konferencyjnej?
Zanim przejdziemy do budowania, musisz wiedzieć, że LSP to nie przypadek. Metoda narodziła się w samej Grupie LEGO pod koniec lat 90., gdy firma szukała sposobu na lepsze wykorzystanie posiadanych atutów, a w szczególności ludzi oraz oferowanego produktu.
Celem warsztatu jest znalezienie odpowiedzi na trudne pytania: "Jaka jest nasza wizja?", "Gdzie mamy luki w procesach?" czy "Jak wygląda nasz idealny klient?".
Zamiast nudnych wykresów w PowerPoint, używamy trójwymiarowych metafor.
Reguły gry (Housekeeping Rules)
Warsztat LSP ma swoje święte zasady:
- 100/100: Każdy buduje i każdy mówi – nie ma pasażerów na gapę.
- Słuchaj oczami: Gdy ktoś opowiada o swoim modelu, skup się na modelu a nie osobie. To zdejmuje presję z uczestnika.
- Nie ma złych modeli: Czerwony klocek może być sercem serwera, a gumowa opona – barierą wejścia na rynek. Twórca nadaje znaczenie. To tylko niektóre z reguł - resztę poznasz w trakcie warsztatu.
Rozgrzewka: Różowy krokodyl
Zazwyczaj zaczynamy od prostych zadań, żeby "odblokować" dłonie. Uczestnicy dostają kilka klocków i mają zbudować np. różowego krokodyla. Co ciekawe, w grupie 10 osób powstanie 10 zupełnie innych gadów. Następnie każdy z uczestników opowie reszcie o swoim modelu. To etap, w którym uczymy się nadawać klockom znaczenie metaforyczne.
Warsztat właściwy: Model indywidualny
To moment, w którym wchodzimy w istotę problemu. Facylitator zadaje kluczowe pytanie (np. "Jakie jest największe wyzwanie w waszym dziale?", "Co daje nam przewagę nad konkurencją?" - pytania ustalamy szczegółowo przed warsztatem).
Każdy uczestnik buduje własną odpowiedź i tutaj nie ma kopiowania pomysłów od szefa – każdy ma swoje 5 minut na zaprezentowanie swojej wizji.
To tu pojawiają się pierwsze momenty "WOW", gdy okazuje się, że każdy widzi problem inaczej i każdy może mieć inny sposób na jego rozwiązanie.
Warsztat właściwy: Model wspólny
Teraz zaczyna się magia i najtrudniejsza część. Uczestnicy muszą połączyć swoje indywidualne modele w jeden model wspólny. Nie chodzi o to, by postawić je obok siebie, ale by wypracować konsensus - wspólny model co do którego wszyscy się zgodzą. Musimy zdecydować, które elementy są kluczowe dla całej grupy. To dobry test na komunikację i priorytetyzację.
Usprawnienia i scenariusze "Co jeśli?"
Zbudowanie wspólnego modelu może być początkiem. Możemy dodać do niego bardziej zaawansowane aspekty, pytania, wątpliwości całej grupy. Jak na to zareaguje nasz model? To pozwala na żywo przesuwać klocki i szukać optymalnych ścieżek wyjścia, zanim wdrożymy je w realnym świecie. Oczywiście - kluczowa będzie przy tym ROZMOWA.
Podsumowanie warsztatu
W tym etapie każdy opowiada z czym wychodzi, jakie są wnioski i co chcemy wdrożyć w pierwszej kolejności. Warsztat powinien się skończyć jasnym wnioskiem: mamy wspólny obraz sytuacji. To, co zbudowaliśmy, zostaje w głowach znacznie dłużej niż notatki w Notesie. LSP to narzędzie, które zamienia abstrakcyjne problemy w namacalne rozwiązania.
Zakończenie: LSP to więcej niż klocki.
Metoda powstała po to, by skończyć z erą spotkań, na których większość osób jedynie potakuje liderowi albo najgłośniejszym osobom w sali konferencyjnej. Dzięki wykorzystaniu „myślenia dłońmi”, które angażuje niemal 80% Twoich komórek mózgowych, wydobywamy wiedzę ukrytą głęboko w podświadomości i kładziemy ją bezpośrednio na stół. To zaawansowana technika, która pozwala zbudować rozwiązanie problemu dokładnie tam, gdzie brakuje słów.
